เถลไถลไปไกลถึงแอลเอ – 2

เสร็จงานหลักอย่างที่ว่าแล้ว ก็มาถึงคราวของหน้าที่รอง ก็อย่างที่รู้ๆกันว่าอเมริกาเนี่ย มันใหญ่โตมโหฬาร (ไม่รู้ตั้งกี่เท่าของประเทศไทย) จะไปให้ทั่วในวันสองวันคงจะไม่ได้ ก็เลยต้องมีการเลือกกันหน่อย…..

ที่แรกที่ได้ไปก็…ลาสเวกัส… สวรรค์ของนักเสี่ยงโชค แต่งานนี้ไม่ได้เส่ียงโชคอะไรเลย เพราะเล่นไม่เป็น (ก็เมืองไทยมันไม่มีนี่นา แถมพูดกับเค้าก็ไม่รู้เรื่อง งานนี้เลยต้องขอบาย) แต่ลาสเวกัสเนี่ยก็ไม่ได้มีแต่การพนันหรอกนะ มีอย่างอื่นให้กบนอกกะลาได้ตื่นตาตื่นใจอีกเยอะแยะ

งานนี้ต้องขับรถไป 5-6 ชั่วโมง (ขนาดไม่ค่อยไกลนะเนี่ย) ระหว่างทางก็เป็นทะเลทรายอย่างที่เห็น (พึ่งจะรู้ว่าลาสเวกัสเป็นทะเลทราย) แล้วเค้าก็บอกว่าเมืองนี้หน่ะอยู่รัฐเนวาด้า (ไม่ต้องบอกก็คงจะรู้ว่า ข้อเท็จจริงอันนี้ก็พึ่งรู้เหมือนกัน แหม เก่งภูมิศาสตร์อย่างเรา)

พอพ้นทะเลทรายเข้าเมืองปั๊บ รถก็ติดปุ๊บ (เอ…เป็นทุกเมืองหรือเปล่าหว่า รถมันติดคุ้นๆอ่ะ)

นั่งไป นั่งมา เหลือบไปเห็นป้ายไอ้ตัวนี่เข้า ไม่รู้ว่าตัวอะไร แต่กวนดี ข้างใต้เขียนว่าแกรนด์แคนย่อน

เดินเข้าโรงแรมไปปุ๊บ เจอแสงสีปั๊บ ละลานตามาก ตู้สลอทแมชชีน แบบที่จะมีเงินไหลมาเทมาอ่ะ แต่สงสัยเงินไหลเข้าจะมากกว่าเงินไหลออก…

ส่วนตู้นี้ไม่ได้มีไว้ให้มาเสี่ยงโชคนะคะ เค้าเอาไว้ให้ต่ออินเตอร์เน็ตตะหาก

พอเช็คอินเสร็จ ก็ชวนกันไปเดินโต๋เต๋ ชมวิว รูปนี้เป็นวิวในร่ม ท้องฟ้าที่เห็นอ่ะ เป็นของปลอม แบบท้องฟ้าจำลองไง

ลองเดินออกมาดูฟ้าของจริงบ้าง … โรงแรมนี้ชื่อคุ้นมาก … ก็ที่มีต่อยมวยชิงแชมป์บ่อยๆไง ซีซ่าร์ พาเลซ ลาสเวกัส ของจริง ตัวเป็น เป็น

ที่ลาสเวกัสเนี่ย เหมือนรวมเอาสิ่งก่อสร้างใหญ่ๆมารวมกัน อันนี้ประตูชัย (ใช่ป่าว?)

หอไอเฟลก็มีนะ แถมมีป้ายบอกด้วยว่าปารีส เผื่อจะไม่รู้

เดินเล่นซักพัก ก็ได้ยินเสียงดนตรีโครมคราม เสียงไรหว่า … อ้าวมีน้ำพุเต้นระบำ สูงมากเลยนะ ประมาณตึกหลายชั้น (คือ…กะไม่ถูกอ่ะว่ามันสูงประมาณตึกกี่ชั้น) แต่งานนี้อลังการมากขอบอก

เดินไป เดินมาพักใหญ่ กระเพาะก็เริ่มครวญคราง เห็นชื่อร้านนี้มันโดน เลยเข้าไปหม่ำซะหน่อย … fatburger 

อิ่มหมีพีมัน บำรุงหุ่นตามคอนเซปต์ของร้านเสร็จ ก็ไต่หอไอเฟล (ก็หอเดียวกับเมื่อกี้นี้แหล่ะ) ขึ้นไปชมเมืองที่ระดับเหนือน้ำทะเล ก็เลยได้ภาพนี้มา

เดินชมเมืองจนฟ้ามืด (อันนี้ฟ้าจริง ไม่ใช่ฟ้าปลอม) ก็ได้เวลากลับไปนอนหลับพักผ่อน เอาแรงไว้วันรุ่งขึ้นไปเที่ยวเขื่อน เขาบอกว่าชื่อเขื่อนฮูเวอร์….

เดินไปเหลือบเห็นป้ายนี้เข้า ถึงกับผงะ เอ….เราเข้าไปได้ป่าวหนอ

ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เดินเข้าไป ก็เหลือบไปเห็นสิ่งก่อสร้างอะไรซักอย่างพอดี … นี่เค้าเรียกเขื่อนเหรอ 

อ๊ะ…ถ่ายป้ายมาเป็นหลักฐานดีกว่า…ว่าเขื่อนฮูเวอร์นะ ไม่ใช่เขื่อนแก่งกระจาน

ส่วนนี่ก็เป็นสะพานอะไรซักอย่าง ที่ยังสร้างไม่เสร็จ แต่คงจะกำลังเสร็จเร็วๆนี้ …

ส่วนคนนี้คงจะมีความสำคัญอะไรซักอย่าง แต่ขี้เกียจอ่านอ่ะ ใครอยากอ่านก็รีเควซมาได้จะส่งเวอร์ชั่นชัดๆไปให้ (อ่านจบแล้วอย่าลืมเล่าสู่กันฟัง)

ตากแดดหัวแดง ตัวดำเสร็จ ก็มุ่งหน้าไปแกรนด์แคนย่อนต่อ (สิ่งมหัศจรรย์ของโลกเชียวน้า) มันเป็นอุทยานแห่งชาติของเมกาอ่ะ บ้านเราก็มีนะอย่างเขาใหญ่ไง เพียงแต่ว่าไม่ได้เป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกอ่ะ

แกรนด์แคนย่อนของจริง หินจริง เหวจริง ลึกจริง

ดูอีกมุม

เดินร้องโอ้โห อู้หู อยู่พักใหญ่ ก็ได้เวลากลับไปหาอะไรกินอีกแล้ว คราวนี้ร้านอาหารเป็นแบบสไตล์อเมริกัน

อาหารก็ประมาณนี้

แล้วก็มีตู้กดน้ำแบบโบราณ แต่ยังทำงานได้นะ…

เป็นอันจบทัวร์เซ็ตแรก …. ยัง ยัง ไม่หมด ยังมีเวลาให้ได้เที่ยวต่อ … ตอน 3