เถลไถลไปไกลถึงแอลเอ – 6

ออกจากป่าคอนกรีต มานอนหลับพักผ่อน ปรับอารมณ์ซัก 1 คืน ก็ได้เวลาเคลื่อนย้ายเข้าสู่กระแสธรรมชาติ คราวนี้จะไป อุทยานแห่งชาติ โยสมิติ (Yosemite) โย่…โย่… อุทยานแห่งชาติแห่งแรกของรัฐแคลิฟอเนีย ลักษณะทางขึ้นเหมือนกับกำลังจะไปแม่ฮ่องสอน (คดไปคดมา) ป่าไม้ข้างทางก็ดูละม้ายคล้ายเขาใหญ่ (ถึงแม้ของเค้าจะดูเขียวครึ้มกว่า แต่ก็ยังพอจะนับญาติกันได้หรอกน่า) ส่วนน้ำตก ก็สูงเป็นสายเหมือนน้ำตกทีลอซูยังไงยังงั้น…

ก่อนเข้าไป ไม่ลืมขออนุญาติเจ้าป่า เจ้าเขา ขอรบกวนหน่อยนะค้า (อ้าวก็ป่าเค้าอยู่ของเค้าดี ดี เราก็ไปยุ่งกับเค้านิ) เข้าไปปุ๊บ..ก็ได้อารมณ์ป่าปั๊บ…(รูปนี้ถ่ายจากในรถ)

น้ำตกที่บอกว่าเหมือนน้ำตกทีลอซู มี 2 ชั้น….

ซูมชั้นบน….

ซูมชั้นล่างบ้าง…

แสดงความยิ่งใหญ่อีกซักรูป…

ม้านั่งในอุทยานจะธรรมดาได้ไง นี่ต้องต้นไม้ทั้งต้น (อนุรักษ์ตรงไหนอ่ะ เอ หรือว่าต้นไม้มันล้มมาเอง)

แผนที่น้ำตก ก็ไม่ธรรมดา….

ดูขนาดต้นไม้เทียบกับคนดิ….(ถ้ามันขยับกิ่งก้าน แขนขาได้ จะหนีทันไม๊เนี่ย … เริ่มเพ้อเจ้อ โดนอ๊อกซิเจนทำลายสมอง เพราะปกติชินแต่กับคาร์บอนไดออกไซด์อ่ะ)

ระหว่างทางเค้าก็จะมีรูปหล่อรอยเท้าสัตว์ให้ดู เป็นหลักฐานว่ามีสัตว์อยู่จริงๆนะ บ่ได้หลอกเจ้าแต่จั๋งใด …อันนี้ไม่รู้รอยเท้าหมีหรือหมา (ไม่มีเล็บ สงสัยตัดไปแล้ว)…

ส่วนนี่เวอร์ชั่นมีเล็บ…(เล็บยาว โดนหักคะแนน)

ส่วนอันสุดท้าย ไม่ใช่รูปหล่อ แต่เป็นของจริง….

แล้วก็ได้เวลาเปิดเผยตัว…จำกันได้ป่าวเอ่ย ถึงผมจะสั้นลง แต่นิ้วยาวเท่าเดิม (แอบขาโก่งด้วยอ่ะ มิน่าประกวดนางงามไม่ได้)

เดินไปเดินมา เหลือบไปเห็นเจ้าหน้าที่อุทยาน…แต่งตัวลอกแบบในการ์ตูนมาชัด ชัด…

ตอนขากลับก็มีกายกรรมให้ดูเป็นของแถม…

สำหรับทริปซานฟรานฯก็สิ้นสุดกันที่โยสมิตินี่แหล่ะ…แต่ยัง…การเดินทางยังไม่จบ…(ใกล้ละ อดทนอีกนิด) ที่ไหนจะเป็นที่ปิดท้ายสำหรับการเดินทางในครั้งนี้ต้องตามติดตามตอนหน้านะคับ (ใครเบื่อแล้ว อนุญาติให้เลิกอ่านได้ แต่ห้ามมาบอกกันนะ…มันเฮิร์ท)